Hipnoterapia, regresja i ustawienia: co zmienia Lex Szarlatan

Krótka odpowiedź: ustawa nie wymienia żadnej metody z nazwy

W nowelizacji nazywanej Lex Szarlatan nie ma listy metod zakazanych. Nie znajdziesz w niej słowa hipnoza, regresja ani ustawienia, nie ma też zdania, że takiej sesji nie wolno prowadzić. Regulowany jest sposób oferowania usługi, czyli przekonanie, jakie buduje w odbiorcy opis na stronie, w cenniku, w opisie warsztatu i w rozmowie na zapisach.

Dla tej branży istotny jest jeden fragment. Art. 67zj ust. 1 pkt 2 opisuje oferowanie lub stosowanie metody diagnostycznej albo leczniczej, która nie jest świadczeniem zdrowotnym, przy wprowadzeniu w błąd, że taką właściwość ma. Przepis wymaga celu korzyści majątkowej lub osobistej, co przy płatnej sesji jest spełnione, i zawęża się do czterech obszarów: małoletnich, chorób onkologicznych, ciężkich nieuleczalnych chorób oraz zaburzeń psychicznych.

Ostatni z tych obszarów obejmuje dokładnie to, na czym opiera się sprzedaż w hipnoterapii. Oferta zbudowana wokół lęku, depresji, traumy, bezsenności czy uzależnienia trafia w zakres szczególnej ochrony niezależnie od tego, jak dobrze prowadzona jest sama sesja. Ten sam problem widać przy regresji i przy ustawieniach: warsztat opisany jako praca z relacjami rodzinnymi jest w innej sytuacji niż warsztat opisany jako rozwiązanie choroby.

Tytuł, którym się posługujesz, waży więcej niż metoda

Hipnoterapeuta nie jest zawodem medycznym. Osoby prowadzące te sesje bywają jednocześnie psychologami, psychoterapeutami albo lekarzami i wtedy pracują w dwóch rolach naraz, co widać w materiałach rzadko. Na stronach częściej pojawia się jedna sylwetka, w której tytuły z różnych porządków stoją obok siebie: certyfikowany hipnoterapeuta, terapeuta traumy, psychoterapeuta w trakcie szkolenia.

Odbiorca nie rozdziela tych rzeczy i nie ma powodu, żeby to robił. Z jego perspektywy trafia do kogoś, kto leczy psychikę. Właśnie to przekonanie jest przesłanką wprowadzenia w błąd z art. 67zj ust. 1 pkt 2, więc uporządkowanie tytułów obniża ryzyko szybciej niż jakakolwiek zmiana w opisie samej metody.

Osobna sprawa: stan prawny zawodów psychologa i psychoterapeuty zmienia się w tym momencie, a przepisy o wykonywaniu tych zawodów leżą poza zakresem Lex Szarlatan. Ten artykuł opisuje stan na 12 sierpnia 2026 i nie rozstrzyga, jakiego tytułu wolno Ci używać. To pytanie kierujemy do prawnika, bo odpowiedź zależy od Twojego wykształcenia i od tego, jak brzmieć będą przepisy w chwili, gdy je zadasz.

Gdzie kończy się opis pracy, a zaczyna obietnica leczenia

Ta granica pozwala przebudować całą komunikację bez rezygnowania z usługi. Opis pracy mówi, co się wydarzy na sesji: ile trwa, jak wygląda, o czym rozmawiacie, co robi prowadzący. Obietnica leczenia mówi, co zniknie z życia klienta i kiedy. Pierwsze jest informacją handlową, drugie jest twierdzeniem o właściwościach świadczenia zdrowotnego.

• Nazwa usługi w cenniku. „Hipnoterapia depresji” nazywa jednostkę chorobową i ustawia oczekiwanie leczenia. „Sesja hipnozy” albo „sesja pracy z wyobraźnią” opisuje to samo spotkanie bez tej sugestii.
• Liczba sesji podana razem z efektem. „Lęk znika w pięciu sesjach” łączy zakres współpracy z wynikiem. Zakres można podać osobno: pięć spotkań po 60 minut, zadania między sesjami.
• Słownictwo w gabinecie i na stronie. „Pacjent”, „diagnoza”, „skierowanie”, „terapia” w każdym drugim zdaniu. Klient buduje z tych słów obraz tego, co dostaje, i robi to szybciej niż z regulaminu.
• Opisy przypadków. Historia klientki, która po trzech sesjach odstawiła leki, jest twierdzeniem o skutku leczniczym, nawet gdy pochodzi z jej wiadomości i została wklejona bez komentarza.
• Materiały z warsztatów. Slajd, nagranie ze streamu i opis wydarzenia na Facebooku podlegają tej samej ocenie co strona. Wpisy sprzed dwóch lat też są publicznie dostępne.

Ryzykowne sformułowania i bezpieczniejsze wersje

Zestawienie obejmuje materiały, które w tej branży powstają najczęściej: cennik, opis metody, opis warsztatu ustawień, bio na Instagramie, wizytówkę Google i opinie klientów. Kolumna z prawej wskazuje kierunek przepisania, a nie gotowe zdanie do skopiowania.

Ustawienia systemowe mają ryzyka, których nie ma sesja indywidualna

Warsztat grupowy zmienia trzy rzeczy naraz. Po pierwsze, opis wydarzenia jest reklamą kierowaną do szerokiej grupy i żyje w mediach społecznościowych dłużej niż strona. Po drugie, uczestnik przychodzi ze sprawą, którą sam nazywa chorobą, a organizator powtarza tę nazwę w zaproszeniu i w relacji po warsztacie. Po trzecie, w sali bywają osoby w kryzysie, o czym prowadzący dowiaduje się w trakcie.

Praktyczny wniosek dotyczy zapisów. Formularz, w którym uczestnik opisuje swoją chorobę i leczenie, tworzy dokumentację sugerującą, że warsztat odpowiada na problem zdrowotny. Jeżeli pytasz o stan zdrowia z powodów bezpieczeństwa, napisz w formularzu, po co pytasz i co robisz z odpowiedzią. Sama informacja o chorobie w zgłoszeniu to również dana wrażliwa, więc warto wiedzieć, kto ma do niej dostęp i jak długo ją trzymasz.

Relacje po warsztacie wymagają osobnego przeglądu. Zdanie „u uczestniczki po ustawieniu ustąpiły objawy” jest twierdzeniem o skutku zdrowotnym, nawet gdy pochodzi z jej wiadomości. Opis przebiegu wydarzenia, liczby uczestników i tematów, które się pojawiły, mówi to samo o wartości spotkania i nie obiecuje niczego, czego nie da się obronić.

Kiedy sprawa przechodzi na tor dezinformacji medycznej

Art. 67zn ust. 1 ma dwa człony. Pierwszy dotyczy publicznego rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o metodzie niezgodnej z aktualną wiedzą medyczną i zagrażającej zdrowiu. Drugi, przeoczany częściej, dotyczy nieprawdziwych informacji o szkodliwości metody, która z aktualną wiedzą medyczną jest zgodna. Leczenie psychiatryczne mieści się w tym drugim członie i tam właśnie ta branża wpada najczęściej.

Zdania tego typu rzadko trafiają do oficjalnego opisu usługi. Padają w rolce, w odcinku podcastu, w bezpłatnym webinarze i w komentarzu pod cudzym postem. Warunku odpłatności tu nie ma, a publiczne rozpowszechnianie obejmuje wszystkie te formy. To także jedyne miejsce w całym przepisie, gdzie realnie pojawia się jawny rejestr z nazwą domeny.

Co obowiązuje już dziś, a co dopiero wejdzie

Część ryzyk, o których czytasz przy okazji Lex Szarlatan, dotyczy tej branży od lat. Rozdzielenie reżimów pokazuje, co poprawić od razu, a co można zaplanować na jesień.

Sejm uchwalił nowelizację 3 lipca 2026, poprawki Senatu przyjął 31 lipca i tego samego dnia tekst trafił do Prezydenta, który ma na podpis 21 dni. Daty dziennej wejścia w życie nikt dziś nie poda, bo aktu nie ma jeszcze w Dzienniku Ustaw. Realnie chodzi o koniec 2026 roku. Numerację przepisów potwierdzimy po publikacji.

Informacja przed sesją i własna dokumentacja

Najmocniejszym materiałem w ewentualnym postępowaniu jest to, co zapisałeś, zanim ktokolwiek o to zapytał. W praktyce jednoosobowej wystarczą cztery rzeczy uporządkowane raz i uzupełniane przy zmianach.

• Krótka informacja przekazywana przed pierwszym spotkaniem: czym jest sesja, czego nie obejmuje, że nie zastępuje leczenia i w jakich sytuacjach kierujesz do lekarza. Ta sama treść na stronie, w formularzu zapisu i w mailu potwierdzającym.
• Notatka o skierowaniu do lekarza albo do psychoterapeuty u osób, które zgłaszają objaw wymagający oceny medycznej. To najprostszy dowód, że nikogo nie odwodzisz od leczenia.
• Kontakt do bezpłatnej pomocy kryzysowej podany w widocznym miejscu strony i w potwierdzeniu zapisu. Kosztuje jedno zdanie i bywa potrzebne szybciej, niż się wydaje.
• Rejestr zmian w komunikacji: data, poprzednie brzmienie, nowe brzmienie, powód zmiany. Do tego zrzuty PDF strony raz na kwartał, żeby dało się wykazać, kiedy dane zdanie zniknęło.

Przegląd praktyki: osiem kroków

1. Wypisz miejsca, w których opisujesz swoją pracę: strona, cennik, system zapisów, bio, przypięte posty, opisy wydarzeń, nagrania na kanale, wizytówka Google.
2. Przeszukaj je po nazwach zaburzeń: depresja, lęk, nerwica, fobia, PTSD, trauma, bezsenność, ADHD, uzależnienie. Każde trafienie w nazwie usługi wymaga decyzji.
3. Przeszukaj po czasownikach: leczy, wyleczy, usuwa, likwiduje, uwalnia od, cofa, gwarantuję. Te słowa niosą obietnicę wyniku niezależnie od reszty zdania.
4. Ujednolić tytuły. Jedno słowo na jedną rolę, wszędzie tak samo, z nazwą szkolenia i liczbą godzin przy każdym certyfikacie.
5. Przejrzyj osobno wszystko, co mówisz publicznie o lekach psychiatrycznych i o rozpoznaniach stawianych przez lekarzy. To najcięższa kategoria i przypis jej nie złagodzi.
6. Sprawdź materiały kierowane do rodziców i do nastolatków. Małoletni są wymienieni w przepisie wprost, więc próg ostrożności jest tu wyższy niż przy dorosłym kliencie.
7. Przejrzyj opinie i zrzuty wiadomości. Usuń nazwy leków, nazwy rozpoznań i zdania o odstawieniu leczenia, potem włącz moderację nowych opinii.
8. Zapisz w rejestrze zmian, co i kiedy poprawiłeś, i odłóż w kalendarzu jeden dzień na powtórzenie przeglądu po publikacji ustawy w Dzienniku Ustaw.

Od czego zacząć

Jeśli masz dziś godzinę, zrób kroki 2, 4 i 5. Nazwy zaburzeń w cenniku i pomieszane tytuły to dwa miejsca, w których ryzyko jest największe, a poprawka zajmuje jedno popołudnie i nie zmienia tego, co robisz na sesji.

Możesz też zacząć od sprawdzenia, ile tego w ogóle jest. Darmowy skaner Audytora pobiera treść podanego adresu i pokazuje listę trafień z podziałem na wagę ryzyka, bez rejestracji. Pokazuje ryzyko w komunikacji i nie wydaje ocen prawnych.

Ten artykuł opisuje ryzyko komunikacji marketingowej i nie jest poradą prawną. Nie ocenia też metod, bo przedmiotem nowych przepisów jest sposób ich oferowania. Zakres uprawnień w Twojej formie działalności oraz to, jakim tytułem wolno Ci się posługiwać, rozstrzyga prawnik.

Częste pytania